Fietsen en wandelen in de ProvenceDe Provence is een van de meest bezochte streken van Frankrijk, en dat is begrijpelijk: een goed klimaat, een zeer afwisselend landschap en een uitstekende keuken staan welhaast garant voor een geslaagd verblijf. Ondanks de drukte is dit ook een ideaal fietsgebied, want er zijn zoveel kleine weggetjes -- soms niet eens op de Michelinkaart te vinden -- dat je de drukte van het autoverkeer gemakkelijk kunt ontlopen.
Door de grote variëteit in het landschap is het niet moeilijk gemakkelijke (vlakke) dan wel pittige (bergachtige) routes uit te zetten. Voor elk wat wils dus. Een mooi fietsgebied ligt bijvoorbeeld rond de Mont Ventoux, een ruim 1900 meter hoge, kale berg die op vele tientallen kilometers afstand al zichtbaar is in het heuvellandschap. Een ander hoogtepunt is de Lubéron, in het centrum van de Provence, waar pittoreske dorpen in een prachtig heuvellandschap liggen. Hier is zelfs een bewegwijzerde fietsroute van ruim 200 km uitgezet.
Mont Ventoux
Echte bikkels beklimmen de Mont Ventoux berg uiteraard per fiets (tot
driemaal per dag via verschillende routes!), maar de autoweg is vrijwel
tot de top toegankelijk. Er lopen ook diverse wandelpaden naar boven,
bijvoorbeeld vanuit het skioord Mont Serein op 1400 m hoogte.
Vanuit de aangename
toeristenplaats Bédoin kun je een mooi fietsrondje maken waarbij de Mont-Ventoux de gehele dag
in het noorden op de achtergrond zichtbaar blijft. Vanuit Bédoin kun je
via Venasque over vrijwel verlaten wegen (D4-D15) naar Sault fietsen en
vervolgens door de schitterende Gorges de la Nesque langzaam dalend naar
Bédoin fietsen. De mistral heeft in deze streek vrij spel en kan bij het
plannen van tochtjes een factor om rekening mee te houden zijn.
BédoinHet aan de voet van de Mont Ventoux gelegen Bédoin is
bijzonder populair bij fietsers die hun krachten met deze ongenaakbare
berg willen meten. Het dorp leeft grotendeels van het toerisme, maar
heeft de authentieke Provençaalse sfeer weten te bewaren.
Op maandag is
er een grote warenmarkt waar allerlei streekproducten de boventoon
voeren: naast kramen vol ambachtelijk gemaakte kaas en worst vind je
hier lavendelzeep, aardewerk en andere souvenirs.
Avignon, de pausenstadVanuit Avignon in het Rhônedal is de Mont Ventoux in de op heldere dagen -- en die komen hier vaak voor -- in de verte nog zichtbaar. Ook midden in de zomer lijkt de berg door de witte kalkhellingen met sneeuw bedekt. In de veertiende eeuw was Avignon een tijdlang pausenstad, nadat Clemens V tot paus gekozen was, maar weigerde naar Rome te verhuizen. Het pauselijk paleis in het centrum van de stad is een drukbezochte en door de afmetingen indrukwekkende attractie, maar er resteert slechts heel weinig uit de periode dat de pausen hier daadwerkelijk aan de macht waren. Een wandeling door de stad langs de beroemde Pont d'Avignon en een bezoek aan de pittoreske rue des Teintures, waar vroeger de ververs hun ambacht uitoefenden, is zeker een even goede tijdbesteding.
Gordes en
RousillonTen oosten van Avignon liggen enkele typisch Provençaalse die geheel in de greep van het toerisme zijn geraakt. Gordes ligt uiterst pittoresk op een heuvel en grossiert in huizen in de typische Provençaalse pastelkleuren, vooral oker. Die kleur tref je ook in Roussillon aan, waar een voormalige okergroeve ligt. Een wandeling door dit zanderige gebied met zijn bizar gekleurde gesteente is beslist de moeite waard. Waait de mistral, dan vormt het opwervelende fijne stof een extra attractie.
Pont du GardDe Pont du Gard ligt officieel niet in de Provence, maar dit Romeinse aquaduct over de rivier de Gardon, 20 km ten westen van Avignon, mag je op een rondreis in de noordelijke Provence zeker niet missen. De brug, die op de UNESCO-lijst van werelderfgoed staat, is met meer dan een miljoen bezoekers per jaar de drukst bezochte attractie uit de oudheid van heel Frankrijk en was ooit een onderdeel van een aquaduct van 50 km dat de Romeinse stad Nemausus (Nîmes) van water moest voorzien. Als je goed kijkt, zie je dat de 49 m hoge brug iets rondloopt, zodat die beter tegen de druk van het water bestand is. Een ander bewijs van het meesterschap van de Romeinse bouwmeesters, die slechts eenvoudige meetinstrumenten bezaten: het verval van het 50 km lange aquaduct bedraagt slechts 17 m, ofwel 34 cm per kilometer.
Behalve de
brug (gratis toegang, parkeren € 5) is ook het museum (€ 6) zeker de moeite waard. Je vindt er onder
meer levensechte tableaus over de manier waarop de brug gebouwd is. Ten zuidoosten van Avignon ligt de Lubéron, een bergketen met tal van pittoreske dorpjes in de uitlopers. De laatste jaren zijn een aantal van deze dorpen erg populair geworden, vooral sinds het verschijnen van
Een jaar in de
Provence van de Britse schrijver Peter Mayle, die in Ménerbes
woonde. Mayle moest zijn huis zelfs ontvluchten omdat de toeristen zijn
tuin binnendrongen.
De toeristenbureaus van de Lubéron hebben een
mooie, bewegwijzerde
fietsroute van 236 km uitgezet die geheel rond het gebergte voert.
De
route volgt grotendeels smalle boerenweggetjes zonder veel autoverkeer
(vaak niet op de Michelin-kaart te vinden) en is
niet al te zwaar. Er zitten weliswaar een aantal pittige hellingen in,
maar die zijn vrijwel nooit erg lang. De Wijde Wereld legde de route in
ruim drie dagen af. De bewegwijzering onderweg bleek vrijwel overal
uitstekend. Er is inmiddels ook een gids verschenen waarin de route
beschreven wordt; deze is verkrijgbaar bij de plaatselijke toeristenbureaus
(ca. € 20). Aan de noordzijde van de Lubéron liggen zeer toeristische dorpen als Bonnieux, Ménerbes en Lacoste (waar markies De
Sade woonde) met hun Provençaalse huizen in pastelkleuren, kunstgaleries
en restaurants, maar je vindt er ook verstilde gehuchten, waar
veel panden overigens inmiddels als tweede huis voor gefortuneerde
stedelingen dienen.
De zuidzijde van de Lubéron heeft een wat ander
karakter. Hier is het droger en de bergen rijzen steiler uit het landschap
op. Ook hier vind je aardige dorpjes, zoals Cucuron, waar op het uitermate pittoreske dorpsplein een grote
rechthoekige vijver is aangelegd, omgeven door
reusachtige platanen. In deze toeristische streek is onderdak
ruimschoots aanwezig, maar voor wie wil kamperen, is enige planning aan te
raden want soms zijn de afstanden tussen campings tamelijk groot of liggen
ze een eindje van de fietsroute vandaan.
Gorges du VerdonZo'n 50 km ten oosten van de Lubéron
ligt de Grand Canyon du Verdon, een van de spectaculairste en diepste kloven van Europa. Voor wandelaars is de Sentier Martel tussen Point Sublime en Chalet de la Maline een must. De route daalt in de kloof af (circa 500 m
lager) en volgt de rivier. Halverwege dient een moeilijke passage via 240 traptreden gepasseerd te worden. De hele wandeling vergt minstens 6 uur.
Trek stevige schoenen aan en neem ruimschoots drinkwater en een zaklantaarn
(tunnels!) mee. In de zomer en in weekends is het zeer druk in de kloof, grote groepen bemoeilijken dan het aanhouden van een flink tempo
op het smalle pad.
Tip: Vrijwel iedereen loopt van Chalet de la Maline naar Point Sublime, maar andersom lopen heeft grote voordelen: wie uiterlijk rond 13 uur vanuit Point Sublime vertrekt, hoeft alleen de eerste helft van de wandeling tegenliggers te passeren.
De laatste uren wandel je dan in volstrekte rust. Het vinden van een lift of een taxi terug naar het
vertrekpunt is normaal gesproken geen probleem.
ArlesDe sfeervolle stad Arles verdient zeker een bezoek, en dan vooral vanwege het Romeinse amfitheater dat een indrukwekkende herinnering aan het roemruchte verleden van de stad is. De stad is uiteraard ook bekend als woonplaats van Vincent van Gogh vanaf februari 1888, maar helaas zijn de huizen waar hij gewoond heeft, in de Tweede Wereldoorlog verwoest. Hier schilderde hij een aantal van zijn beroemdste schilderijen, maar om die te zien zul je naar musea in Parijs of Amsterdam moeten.
Vlak onder Arles ligt de Camargue, een uitgestrekt vlak gebied dat zich uitstekend leent om per fiets te verkennen. De wegen zijn deels autovrij, maar vaak ook onverhard, zodat je snelheid niet al te hoog zal liggen. Ook kan het er stevig waaien. Deze moerassige Rhônedelta kent een rijk vogelleven, waarbij vooral de flamingo's in het oog springen. Als je langs de Etang du Fangassier en de Etang de Galabert fietst, zul je deze opvallende roze vogels zeker tegenkomen. Al even bekend als de flamingo's zijn de halfwilde witte paarden en de kuddes stieren, die je met enig geluk vanaf de weg kunt observeren.
MentonVlak bij de Italiaanse grens ligt
de badplaats Menton, een subtropisch hoekje in Zuid-Frankrijk. Door de beschutte ligging groeien hier bananan, palmen en andere exoten die elders aan de Franse zuidkust de winter niet overleven. De stad is beroemd om zijn subtropische tuinen.
Een van de mooiste is
Serre de la Madone in het Gorbiodal enkele kilometers buiten de stad. Wie in
exotische tuinen geïnteresseerd is, moet zeker een kijkje nemen
bij deze villa in Victoriaanse stijl uit de jaren dertig en de romantische tuin met prieeltjes, klassieke beelden en fonteinen.
Menton was eind 19e eeuw een van de eerste plaatsen waar Noord-Europeanen de kille winter ontvluchtten, en de stad
heeft iets van de kalme, bezadigde sfeer weten te bewaren. Het uitzicht op de
rode en okerkleurige huizen van de oude stad vanaf de weg naar de Italiaanse
grens is schitterend.
Grote supermarkten zijn in elke provincieplaats te vinden en worden
met grote borden aangegeven. Kijk uit naar namen als Auchan, LeClerc en Champion. Uit
eten is nog altijd iets goedkoper dan in Nederland (de plaatselijke wijn in
karaf is goed en niet duur) en met wat geluk kan de prijs-kwaliteitsverhouding zelfs uitstekend zijn.
