fietsreizen

Fietsreizen


fietsreizen
September 2016

Fietsen in de Povlakte, van het Gardameer naar Mantova, Ferrara en Verona

De Povlakte en de Veneto ten noordoosten daarvan gelden als de fietsvriendelijkste gebieden van Italië, niet alleen omdat het er even vlak is als in de Hollandse polder, maar ook omdat er heel wat fietspaden liggen, ook over langere afstanden. Ferrara en Mantova zijn zelfs echte fietssteden, daar fietst werkelijk iedereen in de autovrije historische centra. We maakten een rondje van vier dagen langs de rivier de Po, over stille boerenweggetjes en rivierdijken, en bekeken een paar mooie steden in dit gebied; Verona, Mantua en Ferrara, die elk een wat langer bezoek waard zijn. Onze route staat grotendeels beschreven in het Veneto-fietsrouteboekje van Paul Benjaminse.


Van het Gardameer naar Mantua (Mantova)

Vanaf Peschiera di Garda aan de zuidoostkant van het Gardameer loopt een mooi, bewegwijzerd fietspad langs de rivier de Mincio richting Mantua, dat druk bereden wordt door Nederlands en Duitse echtparen met e-bikes en groepjes mannen van middelbare leeftijd op racefietsen. De bestemming voor de meesten is het superschilderachtige gehucht Borghetto di Mincio, dat prachtig aan de snelstromende rivier ligt en een paar oude watermolens en een enorme vestingtoren bezit. Verder bestaat het geheel uit restaurants en ijssalons voor de stroom bezoekers vanaf het Gardameer. Half september is het hier nog superdruk, en de terrassen zijn tijdens lunchtijd overvol. Na een half uurtje stappen we weer op de fiets en o wonder, weg zijn alle fietstoeristen. Na Pozzolo verlaten we de Mincio en volgen we een geasfalteerd pad langs een kanaal met lelijke betonwanden tot aan Mantua.


Fietsstad Mantua

Een paar kilometer buiten Mantova zetten we de tent op bij Agriturismo Corte Chiara, een ietwat verrommelde boerderijcamping waar het wemelt van de tijgermuggen. Dat komt vast door al het water in de omgeving; de Mincio die langs Mantua stroomt, is hier in de 12e eeuw tot drie kunstmatige meren gevormd, die van oudsher voor de verdediging van de stad werden gebruikt, als een soort Hollandse Waterlinie. De belangrijkste bezienswaardigheden zijn het Palazzo Ducale met de Camera degli Sposi van Andrea Mantegna en het Palazzo Te, in de renaissance het domein van de illustere familie Gonzaga.

Het centrum van Mantova is vrijwel autovrij en de fietsers hebben het hier voor het zeggen. De inwoners fietsen met een slakkengangetje door de smalle straten, niemand lijkt hier haast te hebben. In onze Hollandse onschuld parkeren we onze fietsen recht voor een terras, maar dat is kennelijk niet de bedoeling, want de ober negeert ons ostentatief en de Apérol Spritz kunnen we vergeten. Netjes je fiets parkeren dus!


Van Mantua naar Ferrara en Este

Na Mantua volgt een relatief lange etappe van 114 km naar Ferrara, want tot aan de gemeentecamping van die stad is er niet of nauwelijks accommodatie te vinden. Het is gelukkig windstil, zodat we flink tempo kunnen maken op de dijk van de Po, die netjes geasfalteerd en vrijwel autovrij is. Het landschap is agrarisch en nogal uniform – "vreselijk saai", zegt het routeboekje over de Po-trajecten, maar dat vinden we wat overdreven. Het gebied heeft met dit kalme septemberweer een soort stille bekoring, en fietsend over de rivierdijk heb je een panoramisch uitzicht over de akkers, de rivier en de gehuchten, meestal overigens zonder winkels of zelfs maar een bar.

Een verdacht scheef staande kerktoren en verlaten huizen met ingestorte muren herinneren aan de zware aardbevingen die dit gebied in mei 2012 troffen. Daarbij vielen 27 doden en 20.000 mensen raakten dakloos. Ook was er voor € 200 miljoen schade aan kapotgevallen Parmezaanse kazen. wGezien de leuzen op sommige half ingestorte muren is niet iedereen tevreden over de afhandeling door de overheid.
standbeeldVlak voor donker bereiken we Ferrara; gelukkig ligt de camping vlak bij de geheel ommuurde stad. Rond de muur loopt een fietspad, en ook binnen de muren wordt flink gefietst, maar dat is op de hobbelkeitjes niet altijd een genoegen. Deze aangename, grotendeels autovrije renaissancestad is de geboorteplaats van de illustere 15e-eeuwse monnik Girolamo Savonarola, die apocalyptische boetepreken tegen de zedeloosheid in de katholieke kerk hield en uiteindelijk op de brandstapel belandde. Bij het Castello Estense heeft hij een passend standbeeld gekregen. De volgende dag rijden we door het boerenland naar het noorden Rovigo is hier de enige plaats van betekenis, met een mooi centrum.
De herfst nadert; overal worden druk appels geplukt, en tractoren ploegen de gele korenstaken onder de zwarte aarde. Al dat agrarische verkeer maakt de smalle weggetjes op sommige plekken flink modderig en glibberig, want af en toe regent het flink door. We overnachten op bij de kleine agriturismo-camping van Este, aan de rand van de Colli Euganei, vrij hoge vulkanische heuvels, die plotseling uit de vlakte oprijzen. Dit is een mooi fietsgebied, dat we al eens eerder verkenden. Onze weg voert westwaarts, richting Verona.


Terug naar het Gardameer

Het weer werkt niet echt mee, en door een verregend landschap bereiken we het vestingstadje Montagnana, omringd door een gave stadsmuur met torens uit de 14e eeuw. We fietsen verder langs de Adige en slaan bij Zevio af richting Verona, waar het halve Gardameer zich heeft verzameld om een ijsje te eten in de regen. Een paar jaar gelden waren we hier ook, op weg naar VenetiË. en toen konden we op het laatste moment nog kaartjes kopen voor een optreden van Zucchero in de Arena. En wat horen we uit de Arena galmen als we weer langs het indrukwekkende gebouw rijden? De soundcheck van Zucchero... Helaas ontbreekt ons ditmaal de tijd voor een concert. We rijden door naar het Gardameer, naar Peschiera en Sirmione.


Sirmione aan het Gardameer

Het Gardameer biedt tot ver in het naseizoen garantie op horden toeristen en overvolle wegen, maar als je in de buurt bent, is het schilderachtige Sirmione, dat op een smalle landtong 4 km in het meer uitsteekt, een niet te missen attractie. We wandelen vanaf camping Sirmione in het aangrenzende Colombare naar de Grotten van Catullus op de punt van de landtong en terug naar het kasteel (7 km), waar bij het parkeerterrein de stadsbus naar de camping terugrijdt (€ 1).

Het waterkasteel Rocca Scaligera is een machtig 13e-eeuws bouwwerk, dat eruitziet zoals een echt kasteel eruit moet zien, compleet met ophaalbruggen en torens met kantelen. Binnen is er niets te zien, het was een louter militaire vesting. Noordwaarts lopend passeren we langs de oever warme zwavelbronnen, waarin Duitse dikkerds zich verpozen. Er zijn hier aardige rotsstrandjes waar je een duik in het meer kunt nemen, en na een korte klim bereiken we de Grotten van Catullus (toegang € 6), die helemaal geen grotten zijn, maar de restanten van een Romeinse villa op een uitgestrekt terrein met olijvenbomen. Het is hier heerlijk rustig, en we genieten van de weidse uitzichten over het Gardameer. De merkwaardige kalkplaten net onder het wateroppervlak zijn ontstaan door de schurende werking van de gletsjers die ooit tot hier reikten.
De terugweg voert langs een fraai cipressenpark met het luxe Villa Cortine Palace Hotel; in de gele villa tegenover de ingang woonde Maria Callas in de jaren '50 een tijdlang (zie de plaquette op de muur). Terug in het overvolle centrum van Sirmione is het moeilijk kiezen uit de talloze ijssalons, waar je geacht wordt je bestelling in het Duits te doen. Gelukkig smaakt de gelato nog als vanouds.


Gefietste route

Etappe Km* Stijging
in m**
Sommacampagna – Mantua (Camping Corte Chiara (Agriturismo)) 50 284
Mantua – Ferrara (Camping Estense) 114
Ferrara – Este (Agriturismo camping Alba) 79
Este – Sommacampagna 99 200
Totaal 342 km
* Inclusief omwegen voor boodschappen etc.
** Op basis van gecorrigeerde gps-data