Stedentrip Venetië

Venetië: van de Rialto-brug tot het San Marco-plein
en van het Canal Grande tot het Lido

Venetië: Een stad waar slechts superlatieven op van toepassing zijn, een unicum in de wereld met haar grachten, gondels en bruggen, dat is Venetië. Ook al kent iedereen de stad van tal van films, van James Bond tot Indiana Jones, toch kun je onmogelijk een goed beeld vormen van de unieke sfeer die Venetië uitstraalt, om het even in welk seizoen. Ga dus zo snel mogelijk zelf een kijkje nemen, voordat de stad definitief in de lagune weggezonken is...

Piazza San Marco

Het is al talloze malen overstroomd en zakt steeds verder weg, maar nog altijd is het San Marco-plein, waaraan het Dogenpaleis (Palazzo Ducale) en de Basilica di San Marco liggen. Van oudsher is dit plein hèt verzamelpunt voor iedereen die een bezoek aan Venetië brengt, evenals van duizenden nogal agressieve duiven, die er niet voor terugdeinzen fladderend op je hoofd of schouder plaats te nemen. Wees niet verbaasd als ze een souvenir achterlaten.

Als je geen tijd of zin hebt de monumenten aan het plein te bezoeken, beklim dan in elk geval de campanile (à € 6) om een goed beeld te krijgen van de ingewikkelde geografie van de Venetiaanse archipel. De toren, waarvan de huidige vorm uit de 16e eeuw dateert, is in 1902 grotendeels ingestort, maar daarna (hopelijk steviger) herbouwd. Boven op de 98 meter hoge toren heb je een schitterend uitzicht over de stad, de omliggende eilanden en het San Marco-plein beneden met de immer vrijwel lege terrassen.

Waarom er zo weinig mensen zitten bij Café Florian en aanpalende etablissementen, leert een blik op de menukaart van Florian: cappuccino € 7,50, plus € 4,50 toeslag als het orkest speelt. Vergeet in elk geval niet een blik naar binnen te werpen bij dit sinds 1720 bestaande café, want de 18e-eeuwse salons zijn schitterend.

Gondels

Venetië bezoeken zonder een tochtje in een gondel te maken kan natuurlijk best, want lopend en met de vaporetti kun je overal komen, maar misschien is het toch beter een bedrag te reserveren om Venetië te bekijken zoals het bekeken moet worden: langzaam voortglijdend door stille grachten tussen hoge huizen, begeleid door het geplons van de riem in het water. Houd er rekening mee dat de gondeliers een soort maffia vormen waarvan een aantal leden er niet voor terugdeinst toeristen te bedonderen, dus maak tevoren duidelijke afspraken over de tocht en probeer flink af te dingen. Er kunnen zes personen in een gondel en een tochtje van 50 minuten kost overdag volgens het officieële tarief € 73 euro en 's avonds 91 euro. .

Je kunt een goedkoop gondeltochtje maken met de traghetto, een openbare gondel die op enkele plaatsen de oversteek over het Canal Grande maakt.  Zo'n tochtje kost slechts 40 cent!

Tussen station en Piazza San Marco

Tussen het treinstation Santa Lucia en het San Marcoplein loopt een bewegwijzerde voetgangersroute die via de Rialto-brug het Canal Grande oversteekt. Hier schuifelen de duizenden toeristen voetje voor voetje voort door de stegen vol souvenirwinkels, banale eettenten en andere verschijnselen die bij het moderne massatoerisme horen, zoals balletje-balletje spelende oplichters. Ben je de drukte zat, schiet dan een zijsteegje in. Opeens zijn de meeste toeristen verdwenen en heerst de stilte. Raak je de weg kwijt, geen nood. Let op de wegwijzers op de huizen die je altijd weer in de goede richting leiden (per Rialto, per San Marco).

Canal Grande

Misschien wel de mooiste waterweg ter wereld is het Canal Grande, omlijst door circa 100 palazzi van de rijke families die ooit de stad haar welvaart bezorgden. Ook al heb je maar een dag in Venetië, maak in elk geval de tocht met de gemotoriseerde vaporetto van het San Marcoplein naar het Station. Er zijn langzame vaporetti, die bij elke halte stoppen, en snelle, die de tocht in circa drie kwartier maken (lijn 1 en 82). De kunst is een plaatsje voorin de boot te bemachtigen, zodat je een vrij uitzicht op het S-vormige kanaal en de schitterende herenhuizen hebt.
Dat Venetië een stad in verval is, is geen geheim; het is bizar genoeg zelfs een van de attracties van de stad. Afbladderend pleister, wegzakkende huizen, een vage lucht van zilte verrotting horen bij de stad. Voor velen is de winter dan ook het favoriete jaargetijde voor een bezoek aan de stad, als nevel of motregen de stad nog extra sfeervol maken.

Carnaval

Het Venetiaanse carnaval, dat twaalf dagen voor Vastenavond begint, is even populair als druk. Het is dan vrijwel onmogelijk onderdak te vinden en volgens sommigen is het spektakel de laatste jaren te veel in handen van de commercie gekomen, zodat het wellicht beter is de schitterende maskers in de winkeletalages te bewonderen dan je daadwerkelijk in februari het gewoel te storten.

Zoals in alle Italiaanse steden tref je in Venetië veel boetieks en gespecialiseerde winkels aan waar producten van goede kwaliteit verkocht worden. Glas, schoenen en kleding zijn geliefde artikelen.

Dwalen

Venetië is vooral een stad om in rond te dwalen. Het is een openluchtmuseum, maar buiten de toeristische "slang" door de stad vind je nog volop leven, ook al is het aantal inwoners van de stad de laatste jaren dramatisch gedaald. Het onderhoud van de vochtige huizen is moeilijk en kostbaar, 's zomers hangt er een smerige stank, buiten de toeristensector is er nauwelijks werk en het leven is er bijzonder duur; geen wonder dat vele bewoners de wijk hebben genomen naar het vasteland. Neem dus snel een kijkje in deze stad, voordat het toerisme de stad volledig in zijn greep gekregen heeft en Venetië tot een reusachtig Disneyland of Efteling verworden is al zijn er mensen die zeggen dat dat nooit zal gebeuren: de stad heeft immers al vaker ernstige crises meegemaakt en is daar steeds weer uit herrezen.