Skip to content 
Kreta
April 2023

Met de minicamper naar Kreta en zuid Griekenland

Deze reis maakte we in 2023 met onze Kangoo minicamper, gedurende precies de hele maand april. We reisden, zo vroeg in het seizoen, snel naar Kreta met twee nachtelijke boottochten, van Bari naar Patras en van Athene naar Kreta. In totaal is de heenreis zo 2500 km autorijden.Op de terugweg hebben we kalmer aan gedaan. Via enkele campings op het vasteland van Griekenland, en een uitstapje naar Albanië, reisden we naar Igoumenitsa. Vandaar ben je via de nachtboot naar Bari, en met een kampeerstop in Noord-Italië, binnen 48 uur weer thuis. Alle beschreven wandelingen zijn goed te doen voor iedereen die in staat is 15 km te wandelen, al dan niet met nordic walking-stokken. Griekenland bestaat bijna geheel uit bergen, dus de wandelingen gaan op en neer! Op Kreta hebben we veel plezier gehad van de wandelgids Kreta Wanderführer van Rother (ook verkrijgbaar in het Nederlands).

Onderweg naar Kreta: Lago di Piano

1 april: gassen maar naar Como, want het is nog wat fris om ten noorden van de Alpen te kamperen. We houden de file bij de Gotthard in de gaten; de hele dag staat er meer dan 2 uur file! Maar op het laatste moment verdwijnt de file zowaar als sneeuw op de pas, en bovendien droogt het heerlijk op na een kleddernatte dag. Dus is de stemming feestelijk wanneer we het rottige weggetje van de slechte camping No Stress bij Como opdraaien. We komen al jaren op deze camping omdat hij zo heerlijk langs de route ligt, maar helaas, terwijl de camping open hoort te zijn is het hek gesloten en dat blijft het. Ai, en het is al best wel laat. Drie kwartier terugrijden is gelukkig camping Ranocchio aan het Lago di Piano sinds vandaag geopend, waar de eigenaresse ons ondanks het late uur hartelijk begroet. Snel gekookt, want inmiddels is het al elf uur. Poeh, best moe het bed ingedraaid.

Excursie 1: fietsen naar Menaggio

Wat we deze keer niet gedaan hebben, maar wel erg leuk is: vanaf het Lago di Piano loopt een prachtig fietspad van 9 kilometer naar Menaggio aan het Comomeer (gpx-track)). . Menaggio is zeer bezienswaardig, evenals de uitzichten onderweg. Een Italiaans schepijsje op het romantische pleintje van Menaggio smaakt natuurlijk heerlijk en is een goede voorbereiding op de flinke klim van bijna 200 meter terug naar Porlezza.

Excursie 2: Wandelen om het Pianomeer

Mooie, afwisselende wandeling (gpx-track) met een riviertje en uitzichten over het Pianomeer en de omliggende bergen. Aan het eind kom je langs een grote supermarkt, de Carrefour Market, tot 's avonds laat open, heel handig voor de verdere reis!

Naar San Marino

Onze volgende overnachting is op Camping Centro Vacanze in San Marino, die het hele jaar open is. Maar om 20 uur gaat de poort op slot! Zodra je door de Povlakte heen bent, wordt het een stuk rustiger op de weg. Tip: het is niet ver rijden van Lago di Piano naar San Marino. Je kunt dit combineren met excursie 2 of 3 (afhankelijk van waar de weersvooruitzichten het best zijn)

Excursie 3: de schitterende fortruïnes van San Marino

Vanaf de camping rijdt er een stadsbus naar de kabelbaan die je in het historische San Marino brengt. Buskaartjes zijn verkrijgbaar bij de receptie.

Van San Marino naar Athene

Het is nog maar een klein stukje naar Bari, vanwaar de nachtboot naar Patras vertrekt. Dus we staan heel sloom op en rijden tegen de harde wind in één keer naar het zuiden, want er zijn geen bankjes langs deze weg. Boodschapjes doen in Bari en dan is het toch opeens de hoogste tijd om de haven te zoeken. Ondertussen krijgt Peter een mailtje van Seajets, de maatschappij waarmee we de volgende dag van Zuid Peloponnesos naar Kreta willen varen; ze vertrekken later en komen daardoor midden in de nacht op Kreta aan! Dat lijkt niet erg relaxend. Gelukkig kunnen we makkelijk omboeken naar een nachtboot uit Athene.
Vandaag vertrekt de boot van Anek keurig op tijd. Je hoeft geen diner mee te nemen, want het is prima eten aan boord. We zijn even later helemaal tonnetje rond en tevreden, maar dan gaat het schip enorm rollen, het zeewater slaat tegen onze ruit. Ik vrees voor mijn maag, maar alles gaat goed met veel dank aan het enorme schip. We slapen lang uit. De klok moet een uur verzet dus we zitten pas om 10:00 aan het ontbijt. Met een fijn zonnetje! Na het ontbijt kunnen we vlot ontschepen en het is maar een klein stukje rijden naar Piraeus, de haven van Athene. Dus nemen we onderweg ruim de tijd voor excursie 4 wandelen en uit dineren bij Pachi.



Dan is het nog maar een klein stukje rijden naar Piraeus, een flinke, rommelige haven. Daar zijn we veel te vroeg. Maar gelukkig is er togo–koffie in de haven. 1,5 uur voor vertrek mag iedereen aan boord van de Aqua Jewel. Dit schip is een stuk kleiner, dus hebben ze alleen maar luxe hutten mét raam. Gelukkig is de zee wat minder woest vandaag, want het schip schommelt toch nog heftig heen en weer.

Excursie 4: wandelen en uit eten bij Pachi

Pachi is een uitgaans/visserplaatsje voor Athene. Dus in het weekend is het héél druk, maar vandaag kunnen we pats voor de deur van de restaurantjes parkeren. Eerst lunchen we met een bammetje uit de wind en in de zon met de voeten bengelend boven het haventje, waarbij we kleine stukjes brood voeren aan heel veel visjes. Je kunt van hier prachtig wandelen naar het uitzichtpunt bij Agios Georgios. Onderweg komen we twee landschildpadden tegen, die de vakantievreugde een boost geven! Volgens de kaart kunnen we om de klif heen, langs een Ottomaanse wal, waar iemand heel grof een gat in heeft geslagen om de weg door te laten. Maar helaas heeft het leger het laatste stukje weg afgesloten, zodat we dezelfde weg terug naar Pachi moeten. We zoeken een restaurantje uit met uitzicht op de haven (dat hebben ze allemaal), en lekkere visjes (ook bij iedereen).

Naar camping Grammeno, bij Paleochora, Kreta

Hoera, drie dagen na vertrek uit Utrecht zijn we op Kreta! Ontschepen is zo gebeurd en het schip is alweer weg wanneer we de haven uitrijden. Het voelt hier alsof we in een ander werelddeel terecht zijn gekomen, met de hete zon en de rommelige weg. De twee beoogde campings vlakbij de haven blijken dicht. Maar aan de zuidkant, vér van alles en iedereen, zijn twee campings echt open. We kiezen de meest afgelegen. Het is een mooie rit door de bergen. Chris, een bejaarde hippie uit de UK leidt ons rond. Hij gaat nóóit meer terug, zegt hij. Dat klimaat en dan die Brexit! De vermoeidheid van de lange reis vloeit uit onze voeten op het verlaten strand. De tijd komt krakend tot een halt. Voor we het weten is het alweer bedtijd. Heerlijk in ons eigen bedje na twee nachten varen.

Boodschappen: op fietsafstand richting westen is een matig gesorteerde supermarkt. In Paleochora (4 km) is alles te krijgen.Het stikt op de camping van de katten. Chris vertelt dat ieder jaar een organisatie van vrijwilligers kattenbenches komt brengen. Chris vult ze met katten, ze worden opgehaald, gesteriliseerd en tegen een vrijwillige vergoeding weer teruggebracht.
Het regent de eerste ochtend, maar Peter ziet dat we toch op de warmste plek van Europa zitten. Dat maakt veel goed.

Restauranttip: 'Inochoos' in Paleochora, waar je voor een habbekrats uitstekend eet. Wanneer we om de rekening vragen krijgen we in plaats daarvan ouzo met een zoetigheidje, precies zoals in het boekje. Maar koffie is er niet, dat doe je thuis maar. (zelf drinken ze afhaalkoffie, midden in het restaurant!)

Excursie 5: Pelekaniotiskloof

Zodra het opdroogt wandelen we vanaf de camping de berg over en door de Pelekaniotiskloof terug. Aan het begin is de weg verrommeld. Let op; onder de laatste kassen rechts van het hek aanhouden. Verder is het makkelijk, alleen moeten we een paar keer een dichtgeknoopt hek passeren. Dit om de vele schaaps– en geitenkuddes van elkaar gescheiden te houden vermoeden we. We zien nul andere mensen. Wel veel schapen en geiten, mooie rotsen en een kapelletje (kaartje en gpx).

Excursie 6: Lissos, wandeling 16 uit het Kreta-wandelboekje van Rother

Onderweg halen we peperdure baklava bij de bakker. (tip: neem een doosje met vierpuntsluiting mee om de superkleverige baklava in te isoleren, zelfs de bakker vond het een fantastisch idee) Het is bijna een uur rijden naar Sougia, dat hemelsbreed om de hoek ligt, maar het is de moeite. Deze keer zijn er veel Duitse wandelaars, die, aan de zuchtende rooie koppen te zien, best moeite met het pittige pad hebben. Het gaat door een diepe kloof, over een mooi plateau, en dan naar beneden over een steile helling met prachtige uitzichten over de baai en de opgravingen. Beneden ontdekt Peter net op tijd dat je door een hek moet om het Romeinse mozaïek in de tempel van Asklepios (3e eeuw v.C.) te zien. Prachtig plekje. Op dezelfde terugweg met de auto passeren we vier verbodsborden?! Dus rijden we maar gewoon door en er blijkt inderdaad niets aan de hand. (kaartje en gpx)

Excursie 7: Azogyris, wandeling 15 van Rother

We rijden een stukje de berg op naar Azogyris, de excursie van de 99 kerkvaders. Zij hebben beroemdheid verworven door in de 12e eeuw allemaal tegelijk te overlijden. Eerst komt rechts van de weg een landweggetje (lopen) naar een klooster in rotsen van de 99 kerkvaders met de heilige plataan, erg mooi. Daarna ga je terug en links van de weg af (lopen) naar de grot. Het is een heel eind klimmen met een klauterpartij door een kloof als toetje, maar dan heb je ook wat! Boven de grot kan je kaarsjes kopen (geld in een los trommeltje) en dan daal je over een partij viezige ladders af naar het diepste der aarde. Handschoenen aanbevolen vanwege de duivenpoep overal, en vergeet de zaklampen niet, want de grot is weliswaar verlicht met zonne–energie, maar de lampen kunnen onderhoud verdragen. Je kunt nog eindeloos spannend verder klimmen door de grot over ladders. Niet te missen!

Excursie 8, strand en de LAW A4 (LAW = langeafstandswandeling)

We fietsen een klein stukje naar het meest westelijke strand, Krios Beach. Dit is erg mooi en bijna verlaten. Wanneer je uitgeluierd bent kan je een stukje de LAW A4 volgen – erg ruig – naar de volgende baaien richting Elafonissi Beach. Een schitterende wandeling, maar absoluut niet makkelijk. Het is flink klauteren en je moet erg goed kijken waar je je voeten plaatst.

Naar de camping bij Rethymnon

Bij de oversteek van het eiland wordt het van mooi weer een ijzige regenboel. Onderweg bezoeken we Chania (excursie 9). Daarna is het toch weer laat, dus we doen onderweg boodschappen en rijden snel naar de camping van Rethymnon. Het is een bijzondere camping met plekken tussen weggehakt riet. Deze camping heeft (in ieder geval buiten het seizoen) stevige hippie–vibes. Doe bij het opzetten van je tent schoenen aan: de stompjes van het riet zijn erg scherp, au! Beheerder Christopher laat zich pas de laatste ochtend zien, om af te rekenen. Verder regelt hij alles via de mail. Rustig voor hem, maar een beetje ongezellig en de camping lijkt zo ietwat onbewaakt, zeker wanneer op Paasochtend schimmige figuren voor de ingang hangen. Restauranttip: taverna Klimataria, lekker en niet duur en heel dicht bij de camping. Tip: Pas op! Tijdens Pasen gaan langdurig alle winkels dicht!

Excursie 9: Chania

Het drukke Chania bezoeken is nogal een organisatie met zo’n volgepakte auto; Peter reserveert tevoren een plek in een beheerde garage (Parking Apollon, Chania). Eerst bezoeken we het mooie oude centrum. Er is een prachtige oude Venetiaanse haven met restaurantjes. Peter laat zijn wandelstok vanaf een bankje de haven in glijden, plons. De stok blijft wel drijven op het heldere water, maar het water staat erg diep onder de havenrand. Gelukkig schiet een restauranthouder te hulp met zijn zonnescherm stok. Efcharisto!!! (dankuvriendelijk) Wat een aardige mensen die Grieken. We wandelen leuk door het stadje en daarna lopen we langs de haven naar het nieuwe museum, dat heel goed verstopt blijkt in een buitenwijk. Het is er dan ook niet druk, maar loont zeker de moeite. Er is een mozaïek van een Romein die een selfie neemt met zijn telefoon. En 60 miljoen jaar oude voetstappen van een mensachtige. We kijken niet op een miljoen!

Excursie 10: Rethymnon

Rethymnon is van de camping maar een klein stukje op de fiets langs de zee en bij de haven staan hekken om je fietsen stevig aan vast te maken. Je kunt hier een leuke stadswandeling doen en bovendien loont het om buiten de toeristenzone te kijken; overal ontdek je stokoude panden tussen de lelijke nieuwbouw. Tot slot fietsen we achter het enorme Venetiaanse fort langs. Indrukwekkend met die ruige zee.Thuis doen we een lekker visje op de grill. Met een uitgebreide salade met gratis tomaten van de camping, zwarte olijven, tzatziki, geitenkaas en dolmadakia. Heel Grieks!

.

Excursie 11: Mili-kloof, wandeling 40 van Rother

We fietsen eerst omhoog naar de Mili-kloof, waar we de fietsen op een plateautje bij de kerk te Xiro Chorio stevig op slot zetten. Niemand maakt bezwaar. Het is ‘wildromantisch’ in de kloof. In het boekje staat dat je dezelfde weg terug moet lopen, maar je kunt ook boven langs over asfalt en onverharde wegen, linkslinkslinks. En in plaats van te fietsen kun je je ook laten brengen met de city-tourbus vanaf Rethymnon.

Excursie 12: Knossos

Tijd voor een Knossos-dag, want Grieks Pasen komt eraan, dan is iedereen vrij en wordt het vast heel druk. En Knossos mag je niet missen toch? Het is een vreselijke teleurstelling. Op het centrum van de opgraving na is het hele terrein afgesloten voor publiek. Het toegankelijke stuk is met beton en verhoogde houten paden afgedekt. De enige opsteker is dat we vreemd genoeg pats voor de deur kunnen parkeren?! Het is ook best duur. Ik weiger daar bovenop voor het toilet te betalen en daarom vertrekken we met volle blaas naar betere oorden. We maken op de terugweg een tussenstop op het schitterende Ligaria Beach. IJsje gekocht en zo hebben we nog een wonderbaarlijk besluit van deze vreemde dag.

Excursie 13: Ligaria beach

Strand! Opeens is het stralend weer met windkracht 7 uit het zuiden. We rijden terug naar het gunstig gelegen Ligaria, waar het bijna windstil is. Da’s toch handiger dan in Nederland, bij westerstorm staat de wind in het hele land recht op het strand! Spectaculaire sneeuwtoppen langs de weg geven deze route extra cachet.

Excursie 14: Arkadi-klooster

Vandaag fietsen we 500 meter omhoog naar het Arkadi-klooster, de Kretaanse versie van onze Jan van Speijk (‘dan liever de lucht in!’) Toen het klooster tijdens het verzet in 1866 tegen de Turkse bezetting onder de voet werd gelopen door de Turken hebben de bewoners de kruitopslag met mannen, vrouwen en kinderen de lucht in laten vliegen. In tweede instantie lijkt dat een goede keus, beter rechtstreeks naar de hemel dan mishandeld door de Turken. De kapotgeslagen schedels zijn nog steeds te bewonderen in een vitrine van het knekelhuis. Het is een mooie tocht naar het klooster langs ruige valleien en het klimmen gaat lekker. We lunchen bij het klooster op een zeer tochtig muurtje. Entree 3 euro en je krijgt een zeer bruikbaar foldertje.Naar beneden zoefff, maar kkkoud! Alle kleding gaat aan. Beneden is het weer een stuk warmer. In de dorpen wordt vanavond Judas aan een strop boven de brandstapel gehangen. Schijnt erg heftig te zijn.

Excursie 15: Preveli Beach, wandeling 38 van Rother (8 km)

Preveli Beach is een beroemd hippie-strand, aan welke hippie-geschiedenis een eind is gemaakt toen het spectaculaire palmenbos door een fikse brand bijna geheel verwoest werd. Het is een prachtige autoroute door een kloof die bijna boven ons hoofd sluit. We rijden naar het naast Preveli Beach gelegen strand (Dionysos Beach) om vandaar over een moeilijk aanloop-pad over een klif naar het begin van een nog veel moeilijker pad te klimmen. Prachtige route overigens, met mooi uitzicht over de palmen. Het pad is hier makkelijk te vinden, maar op het laatst lopen we toch nog een stukje mis, wat tot nog meer schitterende vergezichten leidt. Via lange trappen dalen we naar Preveli beach. Als toetje wandelen we een stukje door het mooie palmenbos. (net Gran Canaria). Door de rivier waden, en het extra hellinkje weer over. Het is een pittige route, maar wel een hoogtepunt.(kaartje en gpx)

Grieks Pasen

Pasen wordt in Griekenland uitbundig gevierd, en meestal op andere data dan het katholieke Pasen bij ons. Het is het belangrijkste feest van het jaar. Op paaszaterdag is er 's avonds is er schitterend paas-vuurwerk boven onze tent.

Excursie 16: Argiroupoli, wandeling 39 van Rother

Parkeren kan vóór het dorp, aan de weg. De wandeling begint makkelijk naar een stel taverna’s in de rotswand met forellen in de bron en de laatste geïmporteerde steur uit Rusland. Een geluks’vogel’ want daardoor is hij decoratie geworden i.p.v. consumptieartikel. Met een moeilijke trap klimmen we terug naar het dorp. In het dorp zijn overblijfselen van rond Christus te bewonderen, en later lezen we dat we nog van alles gemist hebben. Na het dorp gaat de route over een zeer slecht pad naar beneden. We hebben het volgende paadje genomen. Dit loopt heel mooi door het weelderige groen en langs Romeinse resten waar niemand naar kijkt. Vandaar gaat het naar een prachtig lunchplekje bij een bron onder een waanzinnig dikke plataan (de zoveelste oudste boom van Kreta?) We hebben het plekje helemaal voor ons zelf. Langs de Romeinse rotsgraven lopen terug naar de auto. Zoals gebruikelijk is het inmiddels best laat, maar we rijden snel nog naar een strandje in een bocht. Alleen is de wind fout gedraaid. Geen nood, nog even het strandtentje opgezet en zo liggen we nog even heerlijk op het strand in het zonnetje.(kaartje en gpx)

Naar Kissamos

Morgen verlaten we Kreta. Ahh. Dit is een erg fijn eiland. Zo relaxt. Het is een hele reis, maar we denken nog wel eens terug te komen met de auto. Onderweg naar Kissamos is er tijd voor excursie 17. De boot vertrekt vroeg van Kissamos en de camping is vlakbij de haven. Nu is de camping gelukkig wel open. De beheerder kent ons nog en laat weten dat hij per 1 mei een fantastisch restaurant heeft. Vanaf hier kan je lekker langs het stand wandelen naar het naastgelegen dorpje. Er wordt wat afgetimmerd en geklust, per 1 mei begint het feest! Dan zijn we weer in Nederland Da’s jammer, maar aan de goede kant is het nu overal heerlijk rustig. We gaan nog even met de auto Kissamos in (rommelig stadje), om te eten aan de haven.



Excursie 17: De botanische tuin achter Chania

De tuin ligt hoog, maar er gaat een prachtige asfaltweg naar toe. Alles is uitstekend geregeld hier. Eerst een frappe op het balkon van het restaurant met uitzicht over de tuin. Door de tuin loopt een vaste route met een shortcut. Heel overzichtelijk. Parkeren doe je bij de ingang. Peter koopt per ongeluk voor ons beiden een 65+-kaartje, waarbij we de boel voor 1 euro oplichten, ai. Wanneer we klaar zijn vinden we boven aan de weg een parkeerplek met bankje met uitzicht voor de lunch. Fantastische faciliteiten, deze tuin krijgt van ons een 10!

Naar camping Mycenae, Peloponnesos

Om kwart voor zeven gaat de wekker. Snel douchetentje verwijderd om ruimte te creëren, en zo zijn we na drie kwartier op weg, mooi! Zo vroeg rijden we vlot door het stadje naar het haventje en we kunnen direct door de boot op. Een ontbijtje aan boord met cappuccino doet 5 euro. We kunnen heerlijk op het achterdek in het zonnetje zitten. Onderweg doen we twee eilanden aan; Anti Kithira en Kithira. In Anti Kithira gaat één auto van boord en twee manden met koek. Met 15 minuten zijn we weer op zee.

Het volgende eiland nemen we een hele partij mensen aan boord en bovendien wordt Maria in een processie met veel bombarie aan boord gesjouwd en er weer af. We passeren voor de kust een half gezonken Russisch wrak, wat de dronken bemanning op de klippen heeft laten lopen. Nu is het een populair duikobject.Het lijkt wel een cruise, zo relaxt en zo veel te zien. Bovendien kunnen we mooi de rest van onze route bekijken. Met veel dank aan de snelweg dwars over de Peloponnesos is Mycene vervolgens een makkelijke rit. Omdat we maar een nachtje blijven zetten we het douchetentje weer op. De sfeer is hier een beetje buhhh. De campingbaas klaagt over het klimaat. Te weinig regen!
Restauranttip: Gelukkig is het in Melina’s taverna gezelliger. Lekker gegeten bij een lieve familie.

Naar camping Chrissa bij Delphi

Lekker kalm aan ontbeten en doorgereden naar Delphi, terwijl de wolken toenemen. We nemen de onderste camping, vanwege de lage temperaturen hogerop de berg. Met dank aan het laagseizoen hebben we een plek met het prachtigste uitzicht van de wereld over de zee van Korinthe met de besneeuwde toppen van de Peloponnesos op de achtergrond.

Excursie 18: opgravingen Delphi

Met de auto rijden we dezelfde dag terug naar de hooggelegen afgravingen. Gratis parkeren langs de weg. De opgravingen zijn erg mooi opgeknapt sinds ons laatste bezoek in 1997 en ook het nieuwe museum is schitterend. Mooie vergezichten vanaf de site.

Excursie 19: fietstocht naar Galaxidi

De mogelijkheden voor een relaxte fietstocht zijn de hele vakantie al beperkt vanwege de vele hoge bergen. Maar hier kan je lekker langs de kust rijden. Door de olijven rijden we naar beneden, door Itea heen, waar ze lekkere taartjes voor aan de haven verkopen. Door naar Galaxidi waar we langs de hoge kerk rijden en de vele terrasjes, naar het einde van de weg. Er zijn erg veel bloemetjes en mooie vergezichten over de gladde zee. We kunnen de camping van verre zien. Terug in Itea zakken we onderuit op een lekker terrasje aan zee. Vreemd genoeg drinkt niemand hier cocktails, maar frappe is ook erg lekker. Mooi teruggefietst door de olijven.

Verplaatsen naar Parga



Prachtige rit. Lunchpauze in de zon met uitzicht op een prachtig meer. Je moet alleen een beetje door de enorme rotzooi op de oevers heen kijken. Pas op de camping in Parga breekt het beloofde onweer los, net als we de tent een beetje hebben staan. Nou mooi genoeg zo, we trekken maar vast een wijntje open. Het onweer duurt lang. Daarna zetten we de tent overnieuw op, dat gaat op een of andere manier wat minder soepel dan gewoonlijk. Kan het schelen, vakantie! Na de bui komt zonneschijn en we gaan op expeditie voor brood. Daarvoor moet je in Parga zijn. Je kunt kiezen: een verschrikkelijk steil pad naar de volgende baai pakken, of met de fiets een nóg hoger pad pakken. (of natuurlijk met de auto, maar dat is ook een gedoe als alles net staat.) De supermarkten in Parga vallen overigens sowieso erg tegen. Kortom de verstandige kampeerder doet hier boodschappen onderweg. Onze tent staat precies goed voor het avondzonnetje. We hebben hier een half uur meer licht dan op Kreta. In heel Europa is het deze maand ongewoon koud, maar nu warmt het hier dan toch lekker op. Heerlijk, de hele avond in de korte broek.

Excursie 20: fietsen naar Necromantion

In deze hoek van Griekenland zijn de heuvels beter te behappen, dus we gaan Lekker fietsen vanaf de camping. Het is een heerlijk zonnige dag. Eerst moeten we flink klimmen om Parga uit te komen. Drie baaien volgen elkaar op en iedere baai is nog mooier dan de vorige. We volgen een stuk de EV8 (internationaal fietspad langs Middellandse zeekust). Het is een heel mooi stuk, wat zoetjes daalt langs oude boerderijen. Necromanion is een mooie site. We mogen de fietsen binnen het hek parkeren. We zijn de enige bezoekers en mogen lekker lunchen op een bankje binnen de site. Ons hele bezoek loopt een personeelslid achter ons aan, die bezwerende vriendelijke gebaren maakt wanneer je zijn kant op kijkt. Je kunt via een paar stalen trappen afdalen naar het hart van het orakel en komt dan in een onderaards gewelf waar bezoekers in de oudheid waarschijnlijk werden opgesloten om ze ontvankelijk te maken voor het ge-orakel. Heel sfeervol. Terugfietsend proberen we weer tweemaal een stukje EV8, maar hier is het een onbegaanbaar keienpad (‘under construction’ zo vermeldt een bordje, haha) Nog flink wat klimmen en uiteindelijk hebben we 66 mooie km gereden.

Excursie 21: Akra

We rijden met de auto een stukje terug naar het zuiden om daar een rondje te maken door de wetlands naar Akra met z’n prachtige brug. We zitten net op de fiets en zien achtereenvolgens een schildpad, een vos, een Romeins bruggetje (zonder bordje) en een stel flamingo’s. Gelukkig worden de attracties hierna minder, anders zouden we nooit rondkomen. Weer een mooi, onverhard stuk EV gereden, recht langs de binnenzee. Op een zeker moment krijgen we op de EV8 een hondenaanval te verduren. Peter vindt de EV8 zo langzamerhand een route voor gevorderden, je weet nooit wat je te wachten staat. Bij Akra bewonderden we de Middeleeuwse brug. Op foto’s van de afgelopen twee eeuwen kan je zien hoe de brug eerst is rechtgetrokken (voor het gemak) en dat daarna de golven in de brug zijn hersteld. Een hele klus! Midden op de brug was de grens tussen het Ottomaanse en het Griekse rijk. Tegen de wind fietsen we terug naar de auto. Niet vergeten onderweg vast boodschappen te doen!

Excursie 22: de romeinse ruïnes van Nicopoli

Het weer is wat mottig vandaag. We starten onze fietstocht met een rondje langs de kust - het ene fort na het andere. Dan wordt het weer echt wat guur en er zijn overal vervelende honden, niet leuk voor Peter. We besluiten naar de kust af te dalen voor de lunch - maar er lopen hele grote opdringerige honden in het verlaten vakantiedorp - daar kunnen we niet zitten. Waarschijnlijk zien we de professionele bewaker die zijn honden aan de villa’s verhuurt en ze nu samen uitlaat op het strand? Stukje verder kunnen we alsnog lekker in het zonnetje eten op de trappen van een verlaten kerkje. De ruïnes van Nicopoli zijn waanzinnig. Wat een enorm fort! Helaas zijn de hoogtepunten (twee theaters) afgesloten in verband met geldgebrek. Maar de muren zijn zeer indrukwekkend. Alsnog fietsen we met lekker weer terug naar de auto.

Verplaatsing naar Igoumenitsa, camping Drepano (aanbevolen)



De tent is helaas nat en gaat voorlopig ook niet drogen. Dus alles zo ingepakt en verhuisd naar Igoumenitsa, wat een viezige rotstad blijkt. Snel rijden we er weer uit, doen boodschapjes bij de Lidl en snel door naar de camping. Daar schijnt de zon en het waait lekker, zodat de tent al tijdens de lunch lekker opdroogt. Zelfs ons inmiddels uiterst gore tenttapijt krijgt hier binnen de kortste keren volautomatisch zijn frisse blauwe kleur terug! De flinke wind zou een standexcursie lelijk kunnen bederven, maar met een klein stukje fietsen bereiken we het enige geschikte strandje uit de omgeving.

Twee dagen Albanië

De auto mag lekker in de schaduw op de camping blijven staan. We gaan op de fiets twee dagen Albanië in, voor het avontuur en omdat net over de grens de prachtige ruïnes van Butrint te bewonderen zijn. Het gaat fijn door de wetlands richting Albanië. Voor de grens pikken we de EV8 weer op, die hier probleemloze wegen volgt, deels verhard. We zien allemaal slangen en knalgroene, grote hagedissen op de weg en er klinkt een kwaakconcert van groene kikkers in de geulen. Ook zien we flink wat leuke vogels. Vlak voor Albanië komen we langs een fijn strand met diverse illegale camperaars. Hier komen we langs een goddelijk vlakke baai, in het heerlijke zonnetje. Het is nog een stukje klimmen naar de grens, over een weg die langdurig vol ligt met stukken wand, keien en aarde. Aan beide kanten van de grens worden onze papieren ingescand. Zoals gebruikelijk is het een onduidelijk zootje, maar de Albanese wacht is vriendelijk en helpt ons als we, om de tijd te doden, in alle toonaarden proberen ‘dankjewel’ te zeggen in het Albanees. Heel moeilijk, we vergeten het onmiddellijk weer. De afdaling gaat over een kale weg met hooggebergte-wanden, net zo kaal. Lange wegen volgen met harde wind tegen.

Excursie 23: de ruïnes van het Romeinse Butrint

Voor 1 euro per stuk mogen we de waterweg over met een antieke pont naar de ruïnes van Butrint. Daar gebaart de wacht dat we onze fietsen binnen het hek mogen parkeren. De entree is 9 euro per persoon en ik krijg netjes euro’s terug als wisselgeld. En watdenkjewat, tussen de enorme voorraden toveren ze een heuse Nederlandstalige folder voor ons tevoorschijn!
Erg fijne ruïnes, mooi gerestaureerd en aan de achterkant is het heel rustig in een sfeervolle jungle. Je kunt hier prachtig wandelen. Alleen is het beloofde museum in het kasteel op de top dicht.

Ksamil

Het is nog een winderig heuveltje fietsen naar het hotel van Ksamil, het dorp waar alle hotels een glansrijke doch verdachte 9.8 hebben op Booking. Het internet ligt plat en dat geeft blijkbaar complicaties, maar daarna hebben we dan ook een kamer met balkon in een spik en span locatie met mooi zwembad. Jammer van de ijzige wind. Op het toenemend frisse terras genieten we van een feloranje cocktail en dan gaan we toch maar binnen eten. Alles is hier ‘no problem’. Gek genoeg hebben we geen deken gekregen.

Of ze een deken voor ons hebben? Nou dat is een hele moeilijke vraag die slechts met de grootste inspanning opgelost wordt. We begrijpen dat het de bedoeling is om de airco als verwarming te gebruiken en dan lekker onder een lakentje te slapen, maar dat vinden we niet zo duurzaam. Het is een beetje benauwd die nacht omdat we uit veiligheidsoverwegingen de schuifdeuren niet open durven laten en het kussen is wat hoog en de deken stinkt nogal naar zeepsop. Maar verder is het een blinkende kamer met fijn sanitair. Hadden we die airco maar moeten gebruiken, net als iedereen!De volgende ochtend krijgen we een fantastisch ontbijt.

We rijden met een boogje via het noorden terug en komen zo eerst door het oude dorp - het is precies Zuidoosdt-Azie, nogal rommelig met een stoffig zonnetje en de geur van slechte motoren. Er volgt een mooie weg vandaag door Albanië, hoog langs de schaapskuddes, met wilde bloemenbermen en fantastisch uitzicht en zowaar drie andere echte fietsreizigers. De grenspassage is wederom een geduldkwestie, maar daarna kunnen we lekker lunchen op hetzelde strandje als op de heenreis. De harde wind is weg, heerlijke fietsdag.

Naar huis

Terug bij de camping hebben we nog tijd voor een heerlijk uurtje op het strand, een uurtje de auto ompakken, tanken, en boodschappen doen voor de reis. In Igoumenitsa nemen we een snelle, geslaagde hap in een buurtrestaurant en zijn we mooi op tijd bij de haven. Daar is het de gebruikelijke bende, vandaag extra heftig doordat een enorme groep luidruchtige pubers dezelfde route volgt. Maar na de nodige stress (de dame van de ncheck merkt, te midden van de herrie, onterecht op dat de papieren niet in orde zijn) een kopje espresso tussendoor, heerlijk, mogen we flink wachten in de rij. De personenauto’s worden achteruit een klein hellinkje af gedirigeerd om in de chaos opgeborgen te worden, poeh! Ik ben blij dat Peter achter het stuur zit. We krijgen een heerlijke luchtige tweepersoons hut die we helaas moeten delen met 100.000 rioolvliegjes. Heerlijk bed.
’s Morgens is er precies tijd om aan boord lekker te ontbijten. Dan moeten we wachten bij de lift, wachten in de auto, maar dan zijn we toch om 9:40 vrij, hoera! We kunnen om 19:07 bij camping Ranoccio aan het Pianomeer zijn beweert de routeplanner. Cool! Dit alles met veel dank aan het tijdsverschil zodat we een uur cadeau krijgen. We lunchen onder het rijden en zo goed als zonder file zijn we inderdaad wonderbaarlijk, om 19:30 terug bij camping Ranocchio. Waar de eigenaresse weer even opgetogen doet ons te zien. Vroeg naar bed want om 7 uur beginnen de kerkklokken weer boven ons hoofd. Heerlijk ons eigen bedje zonder beestjes.

Laatste dag. Nog 1000 km te gaan naar huis. Eerst even rustig ontbijten. 9:40 weg, het begint precies te regenen wanneer alles in de auto zit. We hadden tóch vlotter moeten vertrekken, want we hebben eerst problemen om Lugano uit te komen en dan al 40 min vertraging bij de Gotthardtunnel. Alle andere vakantievierders hebben het weerbericht ook gezien en gaan snel naar het zonnige noorden. Het schiet niet heel hard op zo. Bij Koblenz proberen w om 18:00 een hapje te eten, maar langs de hele autobahn is geen behoorlijk eten te krijgen na 18:00. We hebben spijt dat we vanmorgen geen boodschappen gedaan hebben. Maar ja, toen dachten we nog een leuke tijd thuis te zijn… We eten langs de weg dan maar salade van de Griekse restjes, lekker hoor. 22:15 thuis.